merak ediyorum da bazen,
ağlama dese biri
silermiydin gözyaşlarını?
çocukken bayılırdım patates kızartmasına
midemi bulandırıyor şimdi
katlanamıyorum düşüncesine bile
muzlu sütlerin
sin palabras çocuklar
çakıltaşlarını kovalarken
kumlar doluyor parmaklarımın arasına

onlar iki saniyelik delikler açıyor
mavi göğsünde denizin
ben annesi oluyorum
parçalanmış taşların




bir sevgilimin adı vittorio olsun
diğeri alexei, öbürü de
şey işte, herneyse
ya da dur, akira mesela
ana fikri anladın
bugün de böyle geçti
yaprak yaprak
ne önemi vardı
28 yaşında parçalanacaksam



Posted by Sally Zucco | tam da şu saatte: 08:00 | 1 yorum

biliyodum ki:)

şu an gecenin bilmem kaçı ve benim ağzım kulaklarımı da aşar vaziyette. mesene.kom da bi test yaptım kimin reenkarnasyonusunuz diye, bilin bakalım kim çıktım minik su damlacıkları? nı rı nı nııınnn...  john lennon:)

biliyodum lan, valla biliyodum ki. o yüzden fakültenin pencere pervazlarına give peace a chance yazıyodum ben hep. (evet benim o.)

sokak ortasında kurşunlanmak demek olsa da john lennon olmak bu dünyada yaşamanın bi anlamı olması demek benim için. içimde bir his büyütüyorum. güzel şeyler için. bir dua belki. biliyorum işte, john da biliyodu. elimizdeki tek şey hayal etmek de olsa hep baştan başlayabiliriz her şeye.

eee.
şimdi bana bi yoko lazım:))

Posted by Sally Zucco | tam da şu saatte: 15:49 | 0 yorum